Vrijwilliger Marjan biedt een luisterend oor bij verlies
Iedereen krijgt vroeg of laat te maken met verlies. Dat kan het overlijden van een dierbare zijn, maar ook het verlies van gezondheid, werk of zelfstandigheid. Toch voelen veel mensen zich alleen met hun verdriet.
Marjan Keizer zet zich daarom als vrijwilliger in voor Steun bij Rouw en Verlies van Humanitas. Ze luistert naar mensen die hun verhaal graag met iemand willen delen.
“Wij oordelen niet over wat iemand voelt”, vertelt Marjan. “Niks is raar en alles mag.”
Verdriet heeft geen einddatum
Mensen krijgen soms goedbedoelde opmerkingen te horen. Bijvoorbeeld: ‘Je moet het een plek geven’ of: ‘Ben je er nu nog niet overheen?’
“Bij ons hoeven mensen zich niet te verantwoorden”, zegt Marjan. “Het is niet gek als je na een jaar, of zelfs na jaren, nog verdriet hebt en erover wilt praten.”
Verdriet kan ineens weer bovenkomen. Bijvoorbeeld door een liedje, een geur of een plek.
“Het verlies blijft bij je. Je kunt wel leren hoe je ermee verdergaat.”
Wat voelt prettig?
Marjan spreekt de mensen meestal thuis. Dat is een bekende plek en voelt vaak veilig. Wat iemand nodig heeft, verschilt. Soms is dat een gesprek aan de keukentafel, soms een wandeling of een andere activiteit. Degene die steun krijgt, bepaalt zelf wat prettig voelt.
“Als iemand thuis wil praten, is dat prima. Wil iemand liever wandelen of na het praten een spelletje doen, dan is dat ook goed.”
Soms gebruikt Marjan kaarten met vragen. Die kunnen helpen om over moeilijke onderwerpen te praten. Past een vraag niet? Dan slaan ze die gewoon over.
Zelf weer verder kunnen
Marjan lost de problemen van iemand niet op. Ze luistert, denkt mee en loopt een tijdje met iemand mee.
“Ik kan het verdriet niet wegnemen”, vertelt ze. “Ik kan iemand wel helpen om ermee verder te gaan.”
Samen bespreken ze hoe vaak Marjan langskomt. Ook is het belangrijk dat het contact goed voelt. Is dat niet zo? Dan mag dat gewoon worden gezegd.
Een glimlach of een dankjewel
Marjan vindt het mooi om te zien dat mensen zich na een tijdje beter voelen.
“Soms zit iemand bij het eerste gesprek helemaal in elkaar. Later zit diegene weer rechtop en kan er weer worden gelachen. Daar doe ik het voor.”
Het vrijwilligerswerk geeft haar veel voldoening.
“Als je iemand een steuntje in de rug kunt geven en je krijgt een glimlach of een dankjewel terug, dan is dat geweldig.”
Je hoeft volgens Marjan geen hulpverlener te zijn om dit vrijwilligerswerk te doen. Het belangrijkste is dat je tijd hebt, betrokken bent en goed kunt luisteren.
Meer weten?
Heb je zelf behoefte aan een luisterend oor of lijkt dit vrijwilligerswerk je mooi? Bekijk de mogelijkheden en vrijwilligersvacatures op de pagina 'ik zoek vrijwilligerswerk'.